laatst bijgewerkt 14 oktober 2009
Teman- vrienden / klanten van Tempat Oooom Piet

de Tempat, een eigen plek met veel teman- vrienden

Wij hebben het winkeltje van Oooom Piet altijd gezien als een plek waar mensen zich thuis zouden kunnen voelen. Ook kinderen, die wèl met hun handen mochten kijken, en die als ze nog geen 16 waren een speciale spaarpotprijs kregen. Vooral een aantal buurtgenootjes zijn ons heel dierbaar geworden. Ze vertellen in de lokale supermarkt of op straat wel 's wat er allemaal van Oooom Piet bij hun op de kamer hangt. Die heel mooie vlieger of dat spannende drakenmasker. En Pappa is nog steeds blij met z'n wayangkrokodil die ik voor hem kocht (met wat hulp van Mamma achteraf- want 90% korting is wel erg veel). En mijn broertje zou best nòg zo'n mooie houtsnij aap willen.
Tempat Oooom Piet was ook de plek waar mensen de geur van Indië-Indonesië konden opsnuiven. Mensen die, net als winkeljuf Lexa, ooit uit hun warme geboorteland wegmoesten en voor wie Nederland nog steeds wat kil aanvoelde,
"Wat is dit? Is het een huis?" vroeg Igor toen hij als 3-jarige voor het eerst bij Tempat Oooom Piet kwam. Ja- wij vleien ons met het idee dat veel klanten vrienden zijn geworden. Zij voelden zich thuis in wat voor anderen een rommeltje was. In het winkeltje van Oooom Piet werd de tijd vaak vergeten- rennen naar de pakeermeter! Ja, natuurlijk tellen de centjes, maar geld is niet echt het belangrijkste. Bij Oooom Piet is het niet ongewoon dat klanten hun wisselgeld weigeren of uit eigen beweging een prijs verhogen omdat ze die echt te laag vinden.
Oooom Piet wil dan wel geen goed doel zijn, maar een slecht doel? Nee, dat zijn we ook niet, en daarom nemen wij het geld van de klanten in dank aan, want we weten dat het voor onze Indonesische leveranciers en vrienden vaak hard nodig is.
Maar zoals die aardige klanten soms beter beseften dan de winkeljuf zelfde huur moest worden terugverdiend. En ook al accepteerden zij de onbetrouwbare openingstijden heel lief- dit nichtje van oom Piet / Oooom Piet is in haar hart een beetje anarchistisch. De steeds terugkerende verplichtingen, de soms iets te makkelijk gedane beloftes leidden tot gebrek aan vrijheid. Het was geen echte keuze meer- doordat Oooom Piet te groot werd kon het niet meer door één persoon in stand worden gehouden zoals het bedoeld was. Geen tijd en energie meer voor andere dingen dan kopen en verkopen.
Het is mooi geweest, maar het is tijd om er mee te stoppen.
Maar er komt wel iets voor in de plaats.
Wat precies? Daar zijn we nog mee bezig.
Dank dus aan alle teman, vrienden, die van de 8 jaren in de Tempat:: u heeft in de loop van die jaren vele levens in Indonesië een positieve draai helpen geven! En wij mochten de blije gezichten zien als we royaal konden inkopen.
De warmte van onze klanten is extra voelbaar tijdens onze "Herfstleegverkoop".
Graag sluiten we deze periode dan ook feestelijk af. Voor details- zie bij contact.

klanten werden vrienden- en helpers

Op de Pasar Malam Besar van 2008 namen we twee ondel-ondel over. Dat zijn poppen uit de buurt van onze geboortestad Bandung, die je op straat soms tegenkomt met een danser erin en altijd een heleboel kinderen eromheen. Na hun succes op Pasar Perron, bij het Spoorwegmuseum in Utrecht, bij het kinderprogramma, gingen die poppen, en nog veel meer, mee naar een Indisch feest in Spijkenisse dat de zussen Joyce en Daisy organiseerden ter nagedachtenis van hun vader.
Op de Tong Tong Fair van 2009 was het vanzelfsprekend dat wij en die leuke zusjes elkaar met dikke zoenen begroetten en dat hun oom en Lexa het echt leuk vonden aan elkaar te worden voorgesteld.
Mensen die Lexa, nichtje van een heel andere oom, zonder Oooom Piet vast nooit had ontmoet. Klanten die vrienden werden, teman.
Jolande van Luijk, een viltster uit het Westland die nu in Peize woont en werkt, kwam met het idee om onze passie voor mooi textiel en onze manier van omgaan met weefsters, ikatters en batikmakers te delen met klanten die die liefde voor textiel delen. Om een of andere reden gaat het textielreisje dat we planden steeds niet door. Maar een trouwe klant, Helene, die met Hans, als kind bewoner van Flores en Sumba, mee zou gaan naar Bali en Sumba voor ikat en naar Bali, Jogja en Solo voor batik, is ondertussen kind aan huis bij ons. Zij merkte dat wij haar hard nodig hadden, en zette ons nieuwste zilver systematisch en heel mooi op de foto.
We vinden het ook erg leuk wat Tineke Jacobs ooit over Oooom Piet zei, naar aanleiding van een kunstprojekt in Frankrijk waarbij zij onze lontarblad offerschaaltjes gebruikte:
"Er gaan luikjes open in je hoofd."
Dat geldt ook voor ons- bijvoorbeeld bij het luisteren naar de heel byzondere muziek van Mariska en op de documentaire 'Indisch Erfgoed' die Rosanne in 2008 van Oooom Piet maakte zie je hoe voor zijn nichtje ook eenmalige klanten vaak een bron van inspiratie vormen.
Jolande en Joyce Kloek en Yorinde. En Mariska en Catarina en Piros en Simone- jullie zijn zoveel meer dan oude klanten!
En dat geldt zeker voor Marleen en Helene en Hans. Ja- heel veel Tempat-klanten werden lid van de 'Oooom Piet-helpersfamilie'- ook Roos en Peggy en Marieke en Barbara en Yarek en David en Dewi en Wil en Bert- en ik heb vast niet iedereen genoemd. Maar ook voor veel dierbare klanten die ik niet bij naam ken geldt:
we houden, als het even kan, contact.
[naar boven]

schooljuf of winkeljuf?

Het lukte ons steeds minder vaak om schoolprojecten te doen- hoe leuk we dat ook vinden. Maar we konden Peggy niet weigeren en gingen dus naar de Islamitische school in Alphen waar zij, na een jaar lesgeven in Jogja, nu docent is.
Heel leuk mochten wij daar de lessen over Nederland als koloniale macht helpen verrijken.We brachten geurende kruiden uit de winkel mee die ons Nederlanders ooit naar de Archipel lokten. "Ja, daar kookt mijn moeder ook altijd mee! Maar hoe heet het ook weer?"
Als al die Wildersstemmers op zo'n manier kennis konden maken met Marokkaanse kinderen, zouden ze hun dan misschien makkelijker accepteren? En als Nederland eens wat minder schijnheilig was. Het pesterige 'inda-pinda-poepchinees' van de eind '40-er en '50-er jaren dat Indische kinderen nageroepen kregen is nu iets vriendelijk 'pinda'tje' of zelfs daarvan afgeleid 'Peanuts' geworden.
Maar een latere groep immigranten wordt weer 'schoonmaakturk' genoemd, en iedereen die open in onze maatschappij staat weet dat het niet zo makkelijk is om hier een ander geloof te hebben. Ik kan me voorstellen dat je zoveel vooroordelen over 'de' moslims hebt gehoord dat je opeens behoefte voelt mensen te laten weten dat jij ook moslim bent. Door een hoofddoekje te dragen bijvoorbeeld- zolang dat nog niet verboden is tenminste...
Een donkere huid en een niet-Hollandse naam zijn genoeg om afgewezen te worden. Als je met een gemengd groepje vrinden naar de disco wilt kan je beter geen zichtbaar Surinaamse wortels hebben- want waar je geboren en opgegroeid bent telt voor 'goede Nederlanders' niet mee. En als je iets hebt gevonden op www.marktplaats.nl moet je niet opbellen om het op te halen met je Marokkanse naam- 'sorry- het is al verkocht!'.
Het kriebelt en maakt dat we het nog lastiger vinden om als winkeljuf zo weinig tijd te hebben. Eigenlijk is Lexa ook meer een schooljuf.
[naar boven]

de wereld is groot- alleen Indonesië is wel erg beperkt

Ook onze overbuurvrouw Piros uit Hongarije bleek zich bij onze Tempat meteen thuis te voelen. Het leuke is dat veel buitenlanders die bij ons binnen komen waaien Oooom Piet heel leuk vinden- een paar Turkse families bijvoorbeeld komen al jaren bij ons filigrain en paarlemoeren knoopjes kopen en een Franse student kocht voor het familie-kerstdiner voor iedereen een bamboe schuiffluitje. Het schijnt een prachtig concert te zijn geworden- we hopen nog steeds op foto's!
In ons leven-voor-Oooom-Piet woonden wij van 1941 tot 1946 in Indië-Indonesië, maar we woonden ook jarenlang in de Verenigde Staten van Amerika en voelen ons erg thuis in Cambridge, Oxford en Londen. En in Parijs en de Pyreneeën. In Brooklyn, Charlottesville, D.C., L.A. en Tijuana.
We hebben een Jamaicaanse schoonzoon en een dochter die in 80 meals de wereld rondreist. In de naaste familie is haast niemand in Nederland geboren. Na de koloniale tijd werd het vaak Amerika en één keer zelfs Zambia.
Waarom dan alleen maar bezig zijn met Indië-Indonesië?
Vooral toen we na een inkoopreis in Hong Kong een stop-over maakten en kort in China rondreisden begon het te jeuken. Zulke leuke contacten met die knoflookpelsters in Xian, zulke aardige taxichauuffeurs. In Beijing voerden we een fantastische conversatie door om beurten een automerk te noemen en het land waar de auto gemaakt was: Porsj- Dzjurman- very good!
En zulke prachtige vogelkooien. En grappige schaduwpopjes van ezelleer- ook 'onze' dalang, de man van de wayang Kancil, Pak Ki Ledjar Subroto,vond ze bij een voorstelling in Leiden echt leuk. En de Chinese vliegers met zijdepapier zijn weer heel anders dan onze ook mooie Bali-vliegers.
Maar ja- wie moet de winkel openhouden zodat de huur betaald kan worden?
Een winkel als een keurslijf.
[naar boven]

de Tempat gaat DICHT

Op een of andere manier brachten al onze hebberig-makende spulletjes heel veel leuke en lieve klanten binnen. Die niet zeurden over al die keren dat ze voor een dichte deur stonden en op ons moesten wachten na eerst gebeld te hebben. Of over de manier waarop de spullen maakten dat je erover struikelde.
Klanten zoals "het kleine mevrouwtje" dat ons soms zakken met snoep bracht, of net gekochte pisangs, hier ook wel banaan genoemd. Of kibbeling, vers en warm, net bij onze Turkse overburen gekocht. En een andere klant had op de markt net lekkere rambutans gekocht en deelde die zomaar uit.
Begrijpt u dat onze klanten ons vaak ontroerd hebben?
Zoals Simone in haar blog schrijft: "Nee- ik vnid NIET iedereen lief!"
Ook bij Oooom Piet kwamen wel eens irritante klanten. Oei- die eeene mevrouw en haar dochter bijvoorbeeld.... Rijk en toch die keiharde Oooom Piet tot een echt tè lage prijs weten te krijgen. Nee- ik ken hun namen niet eens, en weet ook niet of ze uit Wassenaar of het Gooi kwamen.
Maar tegen al die anderen willen wij hier zeggen dat ook wij het jammer vinden dat we niet alles kunnen, en dat onze keuze voor weer meer vrijheid, echt tot onze spijt, jammer maar helaas, betekent dat de dagen van de Tempat geteld zijn.

OP naar OPWarungWeb

Oooom Piet blijft, maar met projecten, groothandel en verhuur, niet als winkel.
OPWarungWeb, de webshop van Marleen, velen van u bekend als die aardige krullebol die vele vrijdagen Lexa verving, en Cissy, onze trouwe helpster achter de schermen, zal u Oooom Piets spulletjes blijven leveren als wij die niet meer zelf verkopen.Een warung op het web.
En Lexa heeft weer allerlei Mimpi Manis, dromen, plannetjes- die lang niet allemaal werkelijkheid kunnen worden, maar wie weet een paar wel.
Slamat tinggal dus, klanten en vrienden, en slamat belanja di OPWarungWeb- winkel prettig bij OPWarungWeb.
Terima kasih en sampai jumpa- ontvang dank en tot ziens!
[naar boven]