laatst bijgewerkt 14 oktober
2009 Teman- vrienden / klanten van Tempat Oooom Pietde
Tempat, een eigen plek met veel teman- vrienden Wij
hebben het winkeltje van Oooom Piet altijd gezien als een plek waar mensen zich
thuis zouden kunnen voelen. Ook kinderen, die wèl met hun handen mochten
kijken, en die als ze nog geen 16 waren een speciale spaarpotprijs kregen. Vooral
een aantal buurtgenootjes zijn ons heel dierbaar geworden. Ze vertellen in de
lokale supermarkt of op straat wel 's wat er allemaal van Oooom Piet bij hun op
de kamer hangt. Die heel mooie vlieger of dat spannende drakenmasker. En Pappa
is nog steeds blij met z'n wayangkrokodil die ik voor hem kocht (met wat hulp
van Mamma achteraf- want 90% korting is wel erg veel). En mijn broertje zou best
nòg zo'n mooie houtsnij aap willen. Tempat Oooom Piet was ook de plek
waar mensen de
geur van Indië-Indonesië konden opsnuiven. Mensen die,
net als winkeljuf Lexa, ooit uit hun warme geboorteland wegmoesten en voor wie
Nederland nog steeds wat kil aanvoelde,
"Wat is dit? Is
het een huis?" vroeg Igor toen hij als 3-jarige voor het eerst bij Tempat
Oooom Piet kwam. Ja- wij vleien ons met het idee dat veel klanten
vrienden zijn geworden. Zij voelden zich thuis in wat voor
anderen een rommeltje was. In het winkeltje van Oooom Piet werd de tijd vaak vergeten-
rennen naar de pakeermeter! Ja, natuurlijk tellen de centjes, maar geld is niet
echt het belangrijkste. Bij Oooom Piet is het niet ongewoon dat klanten hun wisselgeld
weigeren of uit eigen beweging een prijs verhogen
omdat ze die echt te laag vinden. Oooom
Piet wil dan wel geen goed doel zijn, maar een slecht doel? Nee, dat zijn
we ook niet, en daarom nemen wij het geld van de klanten in dank aan, want we
weten dat het voor onze Indonesische leveranciers en vrienden vaak hard nodig
is. Maar zoals die aardige klanten soms
beter beseften dan de winkeljuf zelfde huur moest worden terugverdiend. En
ook al accepteerden
zij de onbetrouwbare openingstijden heel lief-
dit nichtje van oom Piet / Oooom
Piet is in haar hart een beetje anarchistisch.
De steeds terugkerende verplichtingen, de soms iets te makkelijk gedane beloftes
leidden tot gebrek aan vrijheid. Het was geen echte keuze meer- doordat Oooom
Piet te groot werd kon het niet meer door één
persoon in stand worden gehouden zoals
het bedoeld was. Geen tijd en energie meer voor andere dingen dan kopen en verkopen. Het
is mooi geweest, maar het is tijd om er mee te stoppen. Maar
er komt wel iets voor in de plaats. Wat precies? Daar zijn we nog mee bezig. Dank
dus aan alle teman, vrienden, die van de 8 jaren in de Tempat:: u heeft
in de loop van die jaren vele levens in Indonesië
een positieve draai helpen geven! En wij mochten de blije gezichten zien als we
royaal konden inkopen. De warmte van onze klanten is extra voelbaar tijdens
onze "Herfstleegverkoop". Graag sluiten we deze periode
dan ook feestelijk af. Voor details- zie bij contact. klanten
werden vrienden- en helpersOp de Pasar Malam Besar van 2008 namen we twee
ondel-ondel over. Dat zijn poppen uit de buurt van onze geboortestad Bandung,
die je op straat soms tegenkomt met een danser erin en altijd een heleboel kinderen
eromheen. Na hun succes op Pasar Perron, bij het Spoorwegmuseum in Utrecht, bij
het kinderprogramma, gingen die poppen, en nog veel meer, mee naar een Indisch
feest in Spijkenisse dat de zussen Joyce en Daisy organiseerden ter nagedachtenis
van hun vader. Op de Tong Tong Fair van 2009 was het vanzelfsprekend dat
wij en die leuke zusjes elkaar met dikke zoenen begroetten en dat hun oom en Lexa
het echt leuk vonden aan elkaar te worden voorgesteld. Mensen die Lexa, nichtje
van een heel andere oom, zonder Oooom Piet vast nooit had ontmoet. Klanten die
vrienden werden, teman. Jolande van Luijk, een viltster uit het Westland
die nu in Peize woont en werkt, kwam met het idee om onze passie voor mooi textiel
en onze manier van omgaan met weefsters, ikatters en batikmakers te delen met
klanten die die liefde voor textiel delen. Om een of andere reden gaat het textielreisje
dat we planden steeds niet door. Maar een trouwe klant, Helene, die met Hans,
als kind bewoner van Flores en Sumba, mee zou gaan naar Bali en Sumba voor ikat
en naar Bali, Jogja en Solo voor batik, is ondertussen kind aan huis bij ons.
Zij merkte dat wij haar hard nodig hadden, en zette ons nieuwste zilver systematisch
en heel mooi op de foto. We vinden het ook erg leuk wat Tineke Jacobs ooit
over Oooom Piet zei, naar aanleiding van een kunstprojekt in Frankrijk waarbij
zij onze lontarblad offerschaaltjes gebruikte: "Er gaan luikjes open
in je hoofd." Dat geldt ook voor ons- bijvoorbeeld bij het luisteren
naar de heel byzondere muziek van Mariska en op de documentaire 'Indisch Erfgoed'
die Rosanne in 2008 van Oooom Piet maakte zie je hoe voor zijn nichtje ook eenmalige
klanten vaak een bron van inspiratie vormen. Jolande en Joyce Kloek en Yorinde.
En Mariska en Catarina en Piros en Simone- jullie zijn zoveel meer dan oude klanten!
En dat geldt zeker voor Marleen en Helene en Hans. Ja- heel veel Tempat-klanten
werden lid van de 'Oooom Piet-helpersfamilie'- ook Roos en Peggy en Marieke en
Barbara en Yarek en David en Dewi en Wil en Bert- en ik heb vast niet iedereen
genoemd. Maar ook voor veel dierbare klanten die ik niet bij naam ken geldt: we
houden, als het even kan, contact. [naar boven] schooljuf
of winkeljuf?Het lukte ons steeds minder vaak om schoolprojecten te doen-
hoe leuk we dat ook vinden. Maar we konden Peggy niet weigeren en gingen dus naar
de Islamitische school in Alphen waar zij, na een jaar lesgeven in Jogja, nu docent
is. Heel leuk mochten wij daar de lessen over Nederland als koloniale macht
helpen verrijken.We brachten geurende kruiden uit de winkel mee die ons Nederlanders
ooit naar de Archipel lokten. "Ja, daar kookt mijn moeder ook altijd mee!
Maar hoe heet het ook weer?" Als al die Wildersstemmers op zo'n manier
kennis konden maken met Marokkaanse kinderen, zouden ze hun dan misschien makkelijker
accepteren? En als Nederland eens wat minder schijnheilig was. Het pesterige 'inda-pinda-poepchinees'
van de eind '40-er en '50-er jaren dat Indische kinderen nageroepen kregen is
nu iets vriendelijk 'pinda'tje' of zelfs daarvan afgeleid 'Peanuts' geworden.
Maar een latere groep immigranten wordt weer 'schoonmaakturk' genoemd, en
iedereen die open in onze maatschappij staat weet dat het niet zo makkelijk is
om hier een ander geloof te hebben. Ik kan me voorstellen dat je zoveel vooroordelen
over 'de' moslims hebt gehoord dat je opeens behoefte voelt mensen te laten weten
dat jij ook moslim bent. Door een hoofddoekje te dragen bijvoorbeeld- zolang
dat nog niet verboden is tenminste... Een donkere huid en een niet-Hollandse
naam zijn genoeg om afgewezen te worden. Als je met een gemengd groepje vrinden
naar de disco wilt kan je beter geen zichtbaar Surinaamse wortels hebben- want
waar je geboren en opgegroeid bent telt voor 'goede Nederlanders' niet mee. En
als je iets hebt gevonden op www.marktplaats.nl moet je niet opbellen om het op
te halen met je Marokkanse naam- 'sorry- het is al verkocht!'. Het kriebelt
en maakt dat we het nog lastiger vinden om als winkeljuf zo weinig tijd te hebben.
Eigenlijk is Lexa ook meer een schooljuf. [naar boven] de
wereld is groot- alleen Indonesië is wel erg beperktOok onze overbuurvrouw
Piros uit Hongarije bleek zich bij onze Tempat meteen thuis te voelen. Het leuke
is dat veel buitenlanders die bij ons binnen komen waaien Oooom Piet heel leuk
vinden- een paar Turkse families bijvoorbeeld komen al jaren bij ons filigrain
en paarlemoeren knoopjes kopen en een Franse student kocht voor het familie-kerstdiner
voor iedereen een bamboe schuiffluitje. Het schijnt een prachtig concert te zijn
geworden- we hopen nog steeds op foto's! In ons leven-voor-Oooom-Piet woonden
wij van 1941 tot 1946 in Indië-Indonesië,
maar we woonden ook jarenlang in de Verenigde Staten van Amerika en voelen ons
erg thuis in Cambridge, Oxford en Londen. En in Parijs en de Pyreneeën.
In Brooklyn, Charlottesville, D.C., L.A. en Tijuana. We hebben een Jamaicaanse
schoonzoon en een dochter die in 80 meals de wereld rondreist. In de naaste familie
is haast niemand in Nederland geboren. Na de koloniale tijd werd het vaak Amerika
en één keer zelfs Zambia. Waarom dan alleen maar bezig zijn
met Indië-Indonesië?
Vooral toen we na een inkoopreis in Hong Kong een stop-over maakten en kort
in China rondreisden begon het te jeuken. Zulke leuke contacten met die knoflookpelsters
in Xian, zulke aardige taxichauuffeurs. In Beijing voerden we een fantastische
conversatie door om beurten een automerk te noemen en het land waar de auto gemaakt
was: Porsj- Dzjurman- very good! En zulke prachtige vogelkooien. En grappige
schaduwpopjes van ezelleer- ook 'onze' dalang, de man van de wayang
Kancil, Pak Ki Ledjar Subroto,vond ze bij een voorstelling in Leiden echt
leuk. En de Chinese vliegers met zijdepapier zijn weer heel anders dan onze ook
mooie Bali-vliegers. Maar ja- wie moet de winkel openhouden zodat de huur
betaald kan worden? Een winkel als een keurslijf. [naar boven] de
Tempat gaat DICHTOp een of andere manier brachten
al onze hebberig-makende spulletjes heel veel leuke en lieve klanten binnen. Die
niet zeurden over al die keren dat ze voor een dichte deur stonden en op ons moesten
wachten na eerst gebeld te hebben. Of over de manier waarop de spullen maakten
dat je erover struikelde. Klanten zoals "het kleine mevrouwtje"
dat ons soms zakken met snoep bracht, of net gekochte pisangs, hier ook
wel banaan genoemd. Of kibbeling, vers en warm, net bij onze Turkse overburen
gekocht. En een andere klant had op de markt net lekkere rambutans gekocht en
deelde die zomaar uit. Begrijpt u dat onze klanten ons vaak ontroerd hebben?
Zoals Simone in haar blog schrijft: "Nee- ik vnid NIET iedereen lief!"
Ook bij Oooom Piet kwamen wel eens irritante klanten. Oei- die eeene mevrouw
en haar dochter bijvoorbeeld.... Rijk en toch die keiharde Oooom Piet tot een
echt tè lage prijs weten te krijgen. Nee- ik ken hun namen niet
eens, en weet ook niet of ze uit Wassenaar of het Gooi kwamen. Maar tegen
al die anderen willen wij hier zeggen dat ook wij het jammer vinden dat we niet
alles kunnen, en dat onze keuze voor weer meer vrijheid, echt tot onze spijt,
jammer maar helaas, betekent dat de dagen van de Tempat geteld zijn. OP
naar OPWarungWebOooom Piet blijft, maar met projecten, groothandel en
verhuur, niet als winkel. OPWarungWeb, de webshop van Marleen, velen van u
bekend als die aardige krullebol die vele vrijdagen Lexa verving, en Cissy, onze
trouwe helpster achter de schermen, zal u Oooom Piets spulletjes blijven leveren
als wij die niet meer zelf verkopen.Een warung op het web. En Lexa heeft weer
allerlei Mimpi Manis, dromen, plannetjes- die lang niet allemaal werkelijkheid
kunnen worden, maar wie weet een paar wel. Slamat tinggal dus, klanten
en vrienden, en slamat belanja di OPWarungWeb- winkel prettig bij OPWarungWeb.
Terima kasih en sampai jumpa- ontvang dank en tot ziens! [naar
boven] |